Verses on the Recognition of the Lord14.15
तावन् मात्रस्थितौ प्रोक्तं सौषुप्त[ं] प्रलयोपमम्
सवेद्यम् अपवेद्यं च मायामलयुतायुतम् ॥१५॥
tāvan mātrasthitau proktaṃ sauṣupta[ṃ] pralayopamam
savedyam apavedyaṃ ca māyāmalayutāyutam
— താവത് — അത്രമാത്രം (അവ്യയം) ; — മാത്രസ്ഥിതൗ — കേവലം (പ്രമാതൃ)സ്ഥിതിയിൽ (സപ്തമി, സമാസം) ; — പ്രോക്തം — പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (പ്രഥമ ഏകവചനം നപുംസകം, ഭൂത കൃദന്തം) ; — സൗഷുപ്തം — സുഷുപ്തി (ഗാഢനിദ്ര) അവസ്ഥ (പ്രഥമ ഏകവചനം നപുംസകം) ; — പ്രലയോപമം — പ്രലയത്തിനു സമാനമായത് (പ്രഥമ ഏകവചനം നപുംസകം, സമാസം) ; — സവേദ്യം — വേദ്യത്തോടുകൂടിയത് (പ്രഥമ ഏകവചനം നപുംസകം, സമാസം) ; — അപവേദ്യം — വേദ്യമില്ലാത്തത് (പ്രഥമ ഏകവചനം നപുംസകം, സമാസം) ; — ച — ഉം ; — മായാമലയുതായുതം — മായാമലത്തോടു കൂടിയതോ കൂടാത്തതോ ആയത് (പ്രഥമ ഏകവചനം നപുംസകം, സമാസം) അത്രമാത്രമുള്ള (കേവലപ്രമാതൃ) സ്ഥിതിയിലുള്ളത് സൗഷുപ്തം (ഗാഢനിദ്ര) — പ്രലയത്തിനു സമമായത് — എന്നു പറയപ്പെട്ടു; സവേദ്യമോ (വിഷയത്തോടുകൂടിയതോ) അപവേദ്യമോ (വിഷയമില്ലാത്തതോ), മായാമലത്തോടു യുക്തമോ അയുക്തമോ ആകട്ടെ.