Verses on the Recognition of the Lord· 13.9 / 11

Verses on the Recognition of the Lord13.9

13.9
यश् च प्रमाता शून्यादिः प्रमेये व्यतिरेकिणि माता स मेयः सन् कालादिकपञ्चकवेष्टितः ॥९॥
yaś ca pramātā śūnyādiḥ prameye vyatirekiṇi mātā sa meyaḥ san kālā-dikapañcakaveṣṭitaḥ
— യഃ — ഏതൊരുവനോ (പ്രഥമ ഏകവചനം, സംബന്ധികം) ; — ച — ഉം ; — പ്രമാതാ — പ്രമാതാവ്, അറിയുന്നവൻ (പ്രഥമ ഏകവചനം) ; — ശൂന്യാദിഃ — ശൂന്യം മുതലായവ (പ്രഥമ ഏകവചനം, സമാസം) ; — പ്രമേയേ — പ്രമേയം (അറിയപ്പെടുന്നത്) (സപ്തമി ഏകവചനം നപുംസകം) ; — വ്യതിരേകിണി — വേറിട്ടു നിൽക്കുമ്പോൾ (സപ്തമി, വിശേഷണം) ; — മാതാ — ഒരു പ്രമാതാവ് (പ്രഥമ ഏകവചനം) ; — സഃ — അവൻ (പ്രഥമ ഏകവചനം, സർവനാമം) ; — മേയഃ — ഒരു മേയം (അറിയപ്പെടുന്നത്) (പ്രഥമ ഏകവചനം) ; — സൻ — ആയിക്കൊണ്ട് (പ്രഥമ ഏകവചനം, വർത്തമാന കൃദന്തം √അസ്) ; — കാലാദികപഞ്ചകവേഷ്ടിതഃ — കാല മുതലായ (കഞ്ചുക)പഞ്ചകത്താൽ ആവൃതൻ (പ്രഥമ ഏകവചനം, സമാസം)

ഏതു പ്രമാതാവ് — ശൂന്യാദി — പ്രമേയം വ്യതിരേകിയായി (വേർതിരിഞ്ഞു) നിൽക്കുമ്പോൾ മാതാവായിരിക്കുകയും, സ്വയം മേയനായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, അവൻ കാലാദി പഞ്ചകത്താൽ (കഞ്ചുകങ്ങളാൽ) വേഷ്ടിതനാകുന്നു.