ML · Karpūrādi Stotra 1.4

1.4

ऊर्ध्वे वामे कृपाणं करकमलतले छिन्नमुण्डं तथाधः सव्ये चाभीर्वरं च त्रिजगदघहरे दक्षिणे कालिके च । जप्त्वैतन्नाम ये वा तव मनुविभवं भावयन्त्येतदम्ब तेषामष्टौ करस्थाः प्रकटितरदने सिद्धयस्त्र्यम्बकस्य ॥४॥

ūrdhve vāme kṛpāṇaṃ kara-kamala-tale chinna-muṇḍaṃ tathādhaḥ | savye cābhīr varaṃ ca trijagad-agha-hare dakṣiṇe kālike ca | japtvaitan nāma ye vā tava manu-vibhavaṃ bhāvayanty etad amba | teṣām aṣṭau karasthāḥ prakaṭita-radane siddhayas tryambakasya ||4||

sragdharā

— മേല്പോട്ടു (മേൽകൈയിൽ) ; — ഇടത്ത് ; — വാൾ ; — താമരക്കൈയുടെ തലത്തിൽ ; — ഛേദിച്ച ശിരസ്സ് ; — അപ്രകാരം ; — താഴെ ; — വലത്ത് ; — ഉം ; — അഭയ-മുദ്ര ; — വരദ-മുദ്ര ; — ഉം ; — ഹേ ത്രിലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾ ഹരിക്കുന്നവളേ ; — ഹേ ദക്ഷിണാദേവീ ; — ഹേ കാളികേ ; — ഉം ; — ജപിച്ച ശേഷം ; — ഈ ; — നാമം ; — യാതൊരുവർ ; — അഥവാ ; — നിന്റെ ; — മന്ത്രവൈഭവത്തെ ; — ഭാവനചെയ്യുന്നു, ധ്യാനിക്കുന്നു ; — ഇത് ; — ഹേ അംബികേ ; — അവരുടെ (കൈകളിൽ) ; — എട്ട് ; — കൈയിൽ വസിക്കുന്ന ; — ഹേ പുറത്തുകാട്ടിയ ദന്തങ്ങളുള്ളവളേ ; — സിദ്ധികൾ, പൂർണ്ണതകൾ ; — ത്രിനേത്രന്റെ (ശിവന്റെ)

അമ്മേ, കാളികേ, ത്രിലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾ ഹരിക്കുന്നവളേ, ദന്തങ്ങൾ പ്രകടമാക്കിയ ദക്ഷിണാദേവീ — മേലത്തെ ഇടത്തേ കരകമലത്തിൽ വാളും അതിന്റെ താഴെ ഛിന്നശിരസ്സും, വലത്തേ കൈകളിൽ അഭയ-വരമുദ്രകളും ധരിച്ചവളേ — അവിടത്തെ ഈ നാമം ജപിച്ച് മന്ത്രമഹിമയെ ധ്യാനിക്കുന്നവരുടെ കൈകളിൽ ത്ര്യംബകന്റെ [ശിവന്റെ] അഷ്ടസിദ്ധികൾ വന്നുചേരുന്നു.