Bhagavad Gītā (Kashmirian recension)1.12
तस्य सञ्जनयन् हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥
१-१२ ॥
tasya sañjanayan harṣaṃ kuruvṛddhaḥ pitāmahaḥ |
siṃhanādaṃ vinadyoccaiḥ śaṅkhaṃ dadhmau pratāpavān ||
1-12 ||
— ಅವನ (ದುರ್ಯೋಧನನ) ; — ಹರ್ಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ ; — ಕುರುವೃದ್ಧ ; — ಪಿತಾಮಹ (ಭೀಷ್ಮ) ; — ಸಿಂಹನಾದವನ್ನು ; — ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮೊಳಗಿಸಿ ; — ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು ; — ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ, ಕುರುವೃದ್ಧನೂ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿಯೂ ಆದ ಪಿತಾಮಹ ಭೀಷ್ಮನು ಸಿಂಹನಾದವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮೊಳಗಿಸಿ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು.