तस्य सञ्जनयन् हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥
१-१२ ॥
tasya sañjanayan harṣaṃ kuruvṛddhaḥ pitāmahaḥ |
siṃhanādaṃ vinadyoccaiḥ śaṅkhaṃ dadhmau pratāpavān ||
1-12 ||
त्याला (दुर्योधनाला) आनंद देत, कुरुवृद्ध पितामह भीष्मांनी सिंहासारखी मोठी गर्जना करून आपला शंख फुंकला, ते प्रतापी पुरुष.