Bhagavad Gītā (Kashmirian recension)1.12
तस्य सञ्जनयन् हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥
१-१२ ॥
tasya sañjanayan harṣaṃ kuruvṛddhaḥ pitāmahaḥ |
siṃhanādaṃ vinadyoccaiḥ śaṅkhaṃ dadhmau pratāpavān ||
1-12 ||
— তেওঁৰ (দুৰ্যোধনৰ) ; — আনন্দ জন্মাই ; — কুৰুবৃদ্ধ ; — পিতামহ (ভীষ্ম) ; — সিংহনাদ ; — উচ্চস্বৰে গৰ্জন কৰি ; — শঙ্খ বজালে ; — প্ৰতাপৱান তেওঁক (দুৰ্যোধনক) আনন্দিত কৰি কুৰুবৃদ্ধ প্ৰতাপৱান পিতামহ (ভীষ্মই) সিংহনাদ কৰি উচ্চস্বৰে শঙ্খ বজালে।