त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं नित्यतृप्तो निराश्रयः ।
कर्मण्यभिप्रवृत्तोऽपि नैव किञ्चित्करोति सः ॥
४-२० ॥
tyaktvā karmaphalāsaṅgaṃ nityatṛpto nirāśrayaḥ |
karmaṇyabhipravṛtto'pi naiva kiñcitkaroti saḥ ||
4-20 ||
कर्मफल में आसक्ति को त्यागकर, नित्यतृप्त और निराश्रय होकर, वह कर्म में भली-भाँति प्रवृत्त रहता हुआ भी कुछ नहीं करता।