निमित्तं कल्प्यते तत्र निमित्तं तत्र कल्प्यताम् ।
अतथात्वे तथाभावो यत्र स्यादथ चोद्यते ॥५४॥
nimittaṃ kalpyate tatra nimittaṃ tatra kalpyatām |
atathātve tathābhāvo yatra syādatha codyate
જ્યાં નિમિત્ત (ખરેખર) કલ્પવું પડે, ત્યાં નિમિત્ત કલ્પાય — એટલે જ્યાં અતથા (જે એમ નહોતું) તે તથા-ભાવ (એમ) થાય; (ત્યારે જ) આક્ષેપ ઊઠી શકે (— પણ સ્વ-તાદાત્મ્ય શિવ માટે નહીં).