निमित्तं कल्प्यते तत्र निमित्तं तत्र कल्प्यताम् ।
अतथात्वे तथाभावो यत्र स्यादथ चोद्यते ॥५४॥
nimittaṃ kalpyate tatra nimittaṃ tatra kalpyatām |
atathātve tathābhāvo yatra syādatha codyate
য’ত নিমিত্ত (সঁচাকৈ) কল্পনা কৰিব লাগে, তাত নিমিত্ত কল্পনা কৰা হওক — অৰ্থাৎ য’ত অতথাৱস্থাৰ পৰা তথাভাৱ (যি নাছিল সেয়া হোৱা) ঘটে; (তেতিয়াহে) আপত্তি উত্থাপন কৰিব পাৰি (— কিন্তু আত্ম-সমৰূপ শিৱৰ ক্ষেত্ৰত নোৱাৰি)।