निजं तस्य न हीयेत तद्वत् परमकारणे ।
यदि तत्तर्हि मोक्षेऽपि विशेषः किं निवार्यते ॥११३॥
nijaṃ tasya na hīyeta tadvat paramakāraṇe |
yadi tattarhi mokṣe'pi viśeṣaḥ kiṃ nivāryate
তেওঁৰ (ৰজাৰ) নিজা (ৰাজস্বভাৱ শাসনৰ দ্বাৰা) হ্ৰাস নাপায়; ঠিক সেইদৰে পৰম কাৰণত (শিৱত)। যদি সেয়া (স্বীকৃত হয়) — তেন্তে মোক্ষতো, (শিৱ আৰু মুক্তৰ মাজত) বিশেষ (ভেদ) কিয় নিৱাৰিত হ’ব (— আমাৰ এক-শিৱ মতত সি দ্ৰৱি যায়)?