तत्र संविन्मात्रमये विश्वस्मिन् संविदि च विमर्शात्मिकायां विमर्शस्य च शब्दनात्मकतायां सिद्धायां सकलजगन्निष्ठवस्तुनः तद्गतस्य च कर्मफलसम्बन्धवैचित्र्यस्य यत् विमर्शनं तद् एव शास्त्रम् इति परमेश्वरस्वभावाभिन्न एव समस्तः शास्त्रसन्दर्भो वस्तुत एकफलप्रापकः एकाधिकार्युद्देशेनैव तत्र तु परमेश्वरनियतिशक्तिमहिम्नैव भागे भागे रूढिः लोकानाम् इति
Transliteration (IAST)
tatra saṃvinmātramaye viśvasmin saṃvidi ca vimarśātmikāyāṃ vimarśasya ca śabdanātmakatāyāṃ siddhāyāṃ sakalajaganniṣṭhavastunaḥ tadgatasya ca karmaphalasambandhavaicitryasya yat vimarśanaṃ tad eva śāstram iti parameśvarasvabhāvābhinna eva samastaḥ śāstrasandarbho vastuta ekaphalaprāpakaḥ ekādhikāryuddeśenaiva tatra tu parameśvaraniyatiśaktimahimnaiva bhāge bhāge rūḍhiḥ lokānām iti
அங்கே, பிரபஞ்சம் முழுவதும் கேவலம் சம்வித் (பேரறிவு) மயமாக இருப்பதாலும், அந்தச் சம்வித் விமர்ச சுபாவம் கொண்டிருப்பதாலும், அந்த விமர்சம் சப்தனாத்மகத்தன்மை (சொல்லாகும் இயல்பு) உடையதாய் நிலைநாட்டப்பட்டிருப்பதாலும் — உலகம் முழுவதிலும் நிலைகொண்ட பொருளையும், அதைச் சார்ந்த கர்ம-பல சம்பந்தத்தின் பல்வேறுத்தன்மையையும் பற்றி எழும் விமர்சனமே சாஸ்திரம் ஆகும். ஆகவே, பரமேசுவரனின் சுபாவத்திலிருந்து வேறுபடாததாகவே உள்ள சாஸ்திரத் தொகுப்பு முழுவதும், உண்மையில் ஒரே பலனை அடைவிப்பதாகவும், ஒரே வகை அதிகாரிகளை நோக்கியதாகவும் இருக்கிறது. ஆயினும் அங்கே, பரமேசுவரனின் நியதி-சக்தியின் மகிமையினாலேயே, மக்களுக்கு ஒவ்வொரு பகுதியிலும் (இந்த அல்லது அந்த சாஸ்திரத்தில்) நிலைபேறான பற்றுதல் ஏற்படுகிறது.