रागद्वेषविमुक्तैस्तु विषयानिन्द्रियैश्चरन् ।
आत्मवश्यैर्विधेयात्मा प्रसादमधिगच्छति ॥
२-६६ ॥
rāgadveṣavimuktaistu viṣayānindriyaiścaran |
ātmavaśyairvidheyātmā prasādamadhigacchati ||
2-66 ||
ਪਰ ਰਾਗ ਤੇ ਦ੍ਵੇਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ (ਮਨੁੱਖ) ਪ੍ਰਸਾਦ (ਸ਼ਾਂਤ ਨਿਰਮਲਤਾ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।