स्रवत्कृष्णामृतं मेघमात्मोपरि निजात्मकम् ।
ध्यायतो बालमात्मानं सा जरा संप्रलीयते ॥७७॥
sravatkṛṣṇāmṛtaṃ meghamātmopari nijātmakam |
dhyāyato bālamātmānaṃ sā jarā saṃpralīyate
ନିଜ-ଆତ୍ମସ୍ୱରୂପ, କୃଷ୍ଣ (ଶ୍ୟାମ) ଅମୃତ କ୍ଷରଣ କରୁଥିବା ମେଘକୁ ନିଜ ଉପରେ (ଚିନ୍ତା କରି), ଆଉ ନିଜକୁ ବାଳକ ବୋଲି ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା (ସାଧକ)ର ସେହି ଜରା (ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ) ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିଲୀନ ହୋଇଯାଏ।