स्रवत्कृष्णामृतं मेघमात्मोपरि निजात्मकम् ।
ध्यायतो बालमात्मानं सा जरा संप्रलीयते ॥७७॥
sravatkṛṣṇāmṛtaṃ meghamātmopari nijātmakam |
dhyāyato bālamātmānaṃ sā jarā saṃpralīyate
নিজৰ ওপৰত কৃষ্ণ অমৃত প্ৰস্ৰৱিত কৰি থকা, নিজ-আত্মস্বৰূপ এক মেঘ, আৰু নিজকে এটি শিশুৰূপে ধ্যান কৰাজনৰ বাবে — সেই জৰা (বাৰ্ধক্য) সম্পূৰ্ণৰূপে বিলীন হয় (— পুনৰ্যৌৱনৰ ক্ৰিয়া)।