स्रवत्कृष्णामृतं मेघमात्मोपरि निजात्मकम् ।
ध्यायतो बालमात्मानं सा जरा संप्रलीयते ॥७७॥
sravatkṛṣṇāmṛtaṃ meghamātmopari nijātmakam |
dhyāyato bālamātmānaṃ sā jarā saṃpralīyate
स्वतःवर कृष्ण (श्याम) अमृत पाझरणारा, स्वतःच्याच आत्मस्वरूपाचा मेघ, आणि स्वतःला बाल (तान्हे मूल) — असे ध्यानणाऱ्याचे ते वार्धक्य संपूर्णपणे विलीन होते (हे रसायनकर्म).