स्रवत्कृष्णामृतं मेघमात्मोपरि निजात्मकम् ।
ध्यायतो बालमात्मानं सा जरा संप्रलीयते ॥७७॥
sravatkṛṣṇāmṛtaṃ meghamātmopari nijātmakam |
dhyāyato bālamātmānaṃ sā jarā saṃpralīyate
ಕಪ್ಪು ಅಮೃತವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮೇಘವನ್ನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ, ತನ್ನದೇ ಆತ್ಮವಾಗಿ — ಮತ್ತು ತನ್ನನ್ನು ಬಾಲ(ಮಗು)ವಾಗಿ — ಧ್ಯಾನಿಸುವವನಿಗೆ ಆ ಜರೆ (ಮುಪ್ಪು) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ.