बुद्धियुक्तो जहातीह उभे सुकृतदुष्कृते ।
तस्माद्योगाय युज्यस्व योगः कर्मसु कौशलम् ॥
२-५२ ॥
buddhiyukto jahātīha ubhe sukṛtaduṣkṛte |
tasmādyogāya yujyasva yogaḥ karmasu kauśalam ||
2-52 ||
ବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ଏ ଲୋକରେ ସୁକୃତ ଓ ଦୁଷ୍କୃତ ଉଭୟ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି; ଏଣୁ ଯୋଗ ପାଇଁ ଯୁକ୍ତ ହୁଅ — ଯୋଗ ହିଁ କର୍ମରେ କୌଶଳ।