दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तवसौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥
११-५६ ॥
dṛṣṭvedaṃ mānuṣaṃ rūpaṃ tavasaumyaṃ janārdana |
idānīmasmi saṃvṛttaḥ sacetāḥ prakṛtiṃ gataḥ ||
11-56 ||
ହେ ଜନାର୍ଦନ, ଆପଣଙ୍କ ଏହି ସୌମ୍ୟ ମାନୁଷ ରୂପ ଦେଖି, ଏବେ ମୁଁ ସଚେତ (ସ୍ୱସ୍ଥ-ଚିତ୍ତ) ହୋଇ ନିଜ ପ୍ରକୃତିକୁ ଫେରି ଆସିଲି।