यः सर्वत्रानभिस्नेहस्तत्तत्प्राप्य शुभाशुभम् ।
नाभिनन्दति न द्वेष्टि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥
२-५९ ॥
yaḥ sarvatrānabhisnehastattatprāpya śubhāśubham |
nābhinandati na dveṣṭi tasya prajñā pratiṣṭhitā ||
2-59 ||
जो सर्वत्र आसक्तिरहित आहे, जे जे शुभ वा अशुभ प्राप्त होईल त्याबद्दल जो आनंदित होत नाही व द्वेषही करत नाही — त्याची प्रज्ञा स्थिर झाली आहे.