यः सर्वत्रानभिस्नेहस्तत्तत्प्राप्य शुभाशुभम् ।
नाभिनन्दति न द्वेष्टि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥
२-५९ ॥
yaḥ sarvatrānabhisnehastattatprāpya śubhāśubham |
nābhinandati na dveṣṭi tasya prajñā pratiṣṭhitā ||
2-59 ||
जो सर्वत्र स्नेहरहित होकर शुभ या अशुभ जो भी प्राप्त हो उसका न अभिनन्दन करता है न द्वेष करता है — उसकी बुद्धि प्रतिष्ठित (स्थिर) है।