सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं हे कृष्ण हे यादव हे सखे च ।
अजानता महिमानं तवेमं मया प्रमादात्प्रणयेन वापि ॥
११-४३ ॥
sakheti matvā prasabhaṃ yaduktaṃ he kṛṣṇa he yādava he sakhe ca |
ajānatā mahimānaṃ tavemaṃ mayā pramādātpraṇayena vāpi ||
11-43 ||
"हे कृष्णा, हे यादवा, हे सखा" असे — तुला सखा मानून, तुझा हा महिमा न जाणता, प्रमादाने वा प्रेमाने जे काही मी उद्धटपणे बोललो;