सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं हे कृष्ण हे यादव हे सखे च ।
अजानता महिमानं तवेमं मया प्रमादात्प्रणयेन वापि ॥
११-४३ ॥
sakheti matvā prasabhaṃ yaduktaṃ he kṛṣṇa he yādava he sakhe ca |
ajānatā mahimānaṃ tavemaṃ mayā pramādātpraṇayena vāpi ||
11-43 ||
आपको सखा मानकर मैंने जो उतावलेपन में कहा — 'हे कृष्ण, हे यादव, हे सखा' — आपकी इस महिमा को न जानते हुए, प्रमाद से अथवा प्रेम से भी;