अनेकबाहूदरवक्त्रनेत्रं पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम् ।
नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप ! ॥
११-१६ ॥
anekabāhūdaravaktranetraṃ paśyāmi tvāṃ sarvato'nantarūpam |
nāntaṃ na madhyaṃ na punastavādiṃ paśyāmi viśveśvara viśvarūpa ! ||
11-16 ||
हे विश्वेश्वरा, हे विश्वरूपा, मी तुला सर्व बाजूंनी अनेक बाहू, उदर, मुखे व नेत्रांनी युक्त, अनंतरूप असे पाहतो; तुझा अंत, मध्य वा पुन्हा आदी मला दिसत नाही.