अहो वत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥
१-४५ ॥
aho vata mahatpāpaṃ kartuṃ vyavasitā vayam |
yadrājyasukhalobhena hantuṃ svajanamudyatāḥ ||
1-45 ||
अरेरे! केवढे मोठे पाप करण्यास आम्ही सिद्ध झालो आहोत — की राज्यसुखाच्या लोभाने आपल्या स्वजनांना मारण्यास उद्युक्त झालो आहोत.