ध्यानं नामात्र यत्सर्वं सर्वाकारेण लक्ष्यते ।
भावनाचक्षुषा साध्वी सा चिन्ता सर्वदर्शिनी ॥७८॥
dhyānaṃ nāmātra yatsarvaṃ sarvākāreṇa lakṣyate |
bhāvanācakṣuṣā sādhvī sā cintā sarvadarśinī
ഇവിടെ ധ്യാനമെന്നു പറയുന്നത് — യാതൊന്നിനാൽ സർവവും സർവാകാരത്തിൽ ഭാവനയാകുന്ന കണ്ണുകൊണ്ട് ലക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുവോ (കാണപ്പെടുന്നുവോ) അതാണ്; ആ സാധ്വിയായ (ഉത്തമമായ) ചിന്ത സർവദർശിനിയാകുന്നു.