निमित्तसमवाययादिवैचित्र्यं तद्विचित्रता ।
कारणस्यैकरूपत्वे न दोषस्त्रितयात्मता ॥८०॥
nimittasamavāyayādivaicitryaṃ tadvicitratā |
kāraṇasyaikarūpatve na doṣastritayātmatā
നിമിത്ത-സമവായ്യാദികളുടെ വൈചിത്ര്യം അവന്റെ വിചിത്രതയത്രേ; കാരണം ഏകരൂപമെങ്കിലും ദോഷമില്ല — (അവന്റെ) ത്രിതയാത്മത (ഇച്ഛ-ജ്ഞാന-ക്രിയ ഉള്ളതുകൊണ്ട്).