Verses on the Recognition of the Lord5.14
सा स्फुरत्ता महासत्ता देशकालाविशेषिनी
सैषा सारतया प्रोक्ता हृदयं परमेष्ठिनः ॥१४॥
sā sphurattā mahāsattā deśakālāviśeṣinī
saiṣā sāratayā proktā hṛdayaṃ parameṣṭhinaḥ
— സാ — അത് (ചിതി) ; — സ്ഫുരത്താ — സ്ഫുരത്ത, സ്പന്ദിക്കുന്ന തേജസ്സ് ; — മഹാസത്താ — മഹാസത്ത, പരമമായ അസ്തിത്വം ; — ദേശകാലാവിശേഷിനീ — ദേശകാലങ്ങളാൽ അവിശേഷിതമായത് ; — സാ ഏഷാ — ഈ (ചിതി)തന്നെ ; — സാരതയാ — സാരമെന്നനിലയിൽ (തൃതീയ) ; — പ്രോക്താ — പറയപ്പെടുന്നു (ഭൂത കൃദന്തം) ; — ഹൃദയം — ഹൃദയം ; — പരമേഷ്ഠിനഃ — പരമേഷ്ഠിയുടെ (പരമദേവന്റെ) അത് സ്ഫുരത്ത (സ്പന്ദിക്കുന്ന തേജസ്സ്), മഹാസത്ത, ദേശകാലങ്ങളാൽ അവിശേഷിതമായത്; ഈ (ചിതി)തന്നെ സാരമെന്നനിലയിൽ പരമേഷ്ഠിയുടെ ഹൃദയം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.