हर्षमस्य निवर्त्यैष शोकमस्य ददाति च ।
भयं चास्य करोत्येष मोहयंस्तु मुहुर्मुहुः ॥
३-४१ ॥
harṣamasya nivartyaiṣa śokamasya dadāti ca |
bhayaṃ cāsya karotyeṣa mohayaṃstu muhurmuhuḥ ||
3-41 ||
ഈ ശത്രു ഇവന്റെ ഹർഷത്തെ ഇല്ലാതാക്കുകയും ഇവനു ശോകം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു; വീണ്ടും വീണ്ടും മോഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഇവനു ഭയവും ഉണ്ടാക്കുന്നു.