पापमेवाश्रयेदस्मान् हत्वैतानाततायिनः ।
तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ॥
१-३७ ॥
pāpamevāśrayedasmān hatvaitānātatāyinaḥ |
tasmānnārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān ||
1-37 ||
इन आततायियों को मारकर हमें पाप ही लगेगा; अतः अपने ही बन्धु धृतराष्ट्रपुत्रों को मारना हमारे लिए उचित नहीं।