स्मृतितैव कथं तावद् भ्रान्तेश् चार्थस्थितिः कथम्
पूर्वानुभवसंकारापेक्षा च किम् इतीष्यते ॥४॥
smṛtitaiva kathaṃ tāvad bhrānteś cārthasthitiḥ katham
pūrvānubhavasaṃkārā-pekṣā ca kim itīṣyate
— સ્મૃતિ-તા (સ્મૃતિ-પણું) જ; — કેવી રીતે (ઘટે)? (પ્રશ્નાર્થક); — પ્રથમ તો; — (એવી) ભ્રાંતિની બાબતમાં; — અને; — અર્થ(વસ્તુ)ની સ્થિતિ; — કેવી રીતે? (પ્રશ્નાર્થક); — પૂર્વાનુભવના સંસ્કારની અપેક્ષા; — અને; — શા માટે (મનાય)? (પ્રશ્નાર્થક); — એમ; — મનાય છે, માનવામાં આવે છે (√इष्)
કેમ કે પ્રથમ તો તે સ્મૃતિ જ કેવી રીતે કહેવાય? અને એવી ભ્રાંતિમાં અર્થ(વસ્તુ)ની સ્થિતિ કેવી રીતે? અને પૂર્વાનુભવના સંસ્કારની અપેક્ષા શા માટે માનવામાં આવે?