आसने शयने स्थित्वा निराधारं विभावयन् ।
स्वदेहं मनसि क्षीणे क्षणात्क्षीणाशयो भवेत् ॥११७॥
āsane śayane sthitvā nirādhāraṃ vibhāvayan |
svadehaṃ manasi kṣīṇe kṣaṇāt kṣīṇāśayo bhavet
anuṣṭubh
ਆਸਣ ਜਾਂ ਸ਼ੈਨ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਿਰਾਧਾਰ ਮੰਨ ਕੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰੋ; ਜਦ ਮਨ ਥਕ ਜਾਏ, ਪਲ ਵਿਚ ਆਸ਼ਯ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।