आसने शयने स्थित्वा निराधारं विभावयन् ।
स्वदेहं मनसि क्षीणे क्षणात्क्षीणाशयो भवेत् ॥११७॥
āsane śayane sthitvā nirādhāraṃ vibhāvayan |
svadehaṃ manasi kṣīṇe kṣaṇāt kṣīṇāśayo bhavet
anuṣṭubh
ಆಸನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಶಯನದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನಿರಾಧಾರವೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು; ಮನಸ್ಸು ಕ್ಷೀಣವಾದಾಗ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀಣಾಶಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.