आसने शयने स्थित्वा निराधारं विभावयन् ।
स्वदेहं मनसि क्षीणे क्षणात्क्षीणाशयो भवेत् ॥११७॥
āsane śayane sthitvā nirādhāraṃ vibhāvayan |
svadehaṃ manasi kṣīṇe kṣaṇāt kṣīṇāśayo bhavet
anuṣṭubh
అత్యంత తీవ్రమైన శరణాగతి-అవస్థలందైనను, ఆ స్థితిని పూర్ణముగా చింతించుచు, శివ-తాదాత్మ్యత పొందును.