आसने शयने स्थित्वा निराधारं विभावयन् ।
स्वदेहं मनसि क्षीणे क्षणात्क्षीणाशयो भवेत् ॥११७॥
āsane śayane sthitvā nirādhāraṃ vibhāvayan |
svadehaṃ manasi kṣīṇe kṣaṇāt kṣīṇāśayo bhavet
anuṣṭubh
আসনত বা শয্যাত বহি/শুই, নিজ দেহক নিৰাধাৰ বুলি ভাৱনা কৰাজনে — মন ক্ষীণ হ'লে, এক ক্ষণতেই (চিত্তৰ) আশয় ক্ষীণ হৈ পৰে।