आसने शयने स्थित्वा निराधारं विभावयन् ।
स्वदेहं मनसि क्षीणे क्षणात्क्षीणाशयो भवेत् ॥११७॥
āsane śayane sthitvā nirādhāraṃ vibhāvayan |
svadehaṃ manasi kṣīṇe kṣaṇāt kṣīṇāśayo bhavet
anuṣṭubh
ଆସନ କିମ୍ବା ଶୟନରେ ସ୍ଥିତ ହୋଇ, ନିଜ ଶରୀରକୁ ନିରାଧାର ବୋଲି ଭାବନା କରୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ — ମନ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ କ୍ଷଣିକରେ କ୍ଷୀଣ-ଆଶୟ ହୁଅନ୍ତି।