कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो ल्लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः ।
ऋतेऽपि त्वा न भविष्यन्ति सर्वे येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥
११-३३ ॥
kālo'smi lokakṣayakṛtpravṛddho llokānsamāhartumiha pravṛttaḥ |
ṛte'pi tvā na bhaviṣyanti sarve ye'vasthitāḥ pratyanīkeṣu yodhāḥ ||
11-33 ||
ਮੈਂ ਕਾਲ ਹਾਂ, ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਸੈਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ।