कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो ल्लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः ।
ऋतेऽपि त्वा न भविष्यन्ति सर्वे येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥
११-३३ ॥
kālo'smi lokakṣayakṛtpravṛddho llokānsamāhartumiha pravṛttaḥ |
ṛte'pi tvā na bhaviṣyanti sarve ye'vasthitāḥ pratyanīkeṣu yodhāḥ ||
11-33 ||
मी काळ आहे, लोकांचा क्षय करणारा, वाढलेला, येथे लोकांचा संहार करण्यास प्रवृत्त झालेला; तुझ्याशिवायही प्रतिपक्षात उभे असलेले हे सर्व योद्धे राहणार नाहीत.