आख्याहि मे को भवानुग्ररूपो नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद ।
विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यं न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम् ॥
११-३२ ॥
ākhyāhi me ko bhavānugrarūpo namo'stu te devavara prasīda |
vijñātumicchāmi bhavantamādyaṃ na hi prajānāmi tava pravṛttim ||
11-32 ||
उग्ररूप असा तू कोण आहेस, हे मला सांग; हे देवश्रेष्ठा, तुला नमस्कार असो, प्रसन्न हो; आद्य अशा तुला मी जाणू इच्छितो, कारण तुझी प्रवृत्ती (कार्य) मला कळत नाही.