इत्युक्तेऽत्र समाक्षेपः पक्षस्यास्य विधीयते ।
आदौ तावद्विकारित्वं शिवतत्त्वस्य जायते ॥२१॥
ityukte'tra samākṣepaḥ pakṣasyāsya vidhīyate |
ādau tāvadvikāritvaṃ śivatattvasya jāyate
ଏହା କୁହାଗଲେ ଏଠାରେ ଏହି ପକ୍ଷ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆକ୍ଷେପ (ଆପତ୍ତି) କରାଯାଏ: ପ୍ରଥମେ ତ ଶିବତତ୍ତ୍ୱର ବିକାରିତ୍ୱ (ବିକୃତି ହେବାର ଗୁଣ) ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ (— ଯଦି ସେ ବାସ୍ତବରେ ଜଗତ ହୁଅନ୍ତି)।