अथ स्वानुभवेनैव पश्यन्तीं पश्य युक्तितः ।
एवं तर्ह्यपरस्यासौ पश्यन्ती कर्मतां गता ॥६३॥
atha svānubhavenaiva paśyantīṃ paśya yuktitaḥ |
evaṃ tarhyaparasyāsau paśyantī karmatāṃ gatā
ବର୍ତ୍ତମାନ ଯଦି (କୁହ) 'ନିଜ ଅନୁଭବଦ୍ୱାରା ହିଁ ଯୁକ୍ତି ସହ ପଶ୍ୟନ୍ତୀକୁ ଦେଖ!' — ତେବେ ସେପରି ସ୍ଥଳରେ ଅନ୍ୟ (ଦ୍ରଷ୍ଟା) ପ୍ରତି ଏହି ପଶ୍ୟନ୍ତୀ କର୍ମତା (ବିଷୟତ୍ୱ) ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଗଲା (ଆଉ ପରମ ଦ୍ରଷ୍ଟା ରହିଲା ନାହିଁ)।