यत्तस्यापि हि कौन्तेय पुरुषस्य विपश्चितः ।
इन्द्रियाणि प्रमाथीनि हरन्ति प्रसभं मनः ॥
२-६२ ॥
yattasyāpi hi kaunteya puruṣasya vipaścitaḥ |
indriyāṇi pramāthīni haranti prasabhaṃ manaḥ ||
2-62 ||
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ସେହି ବିଦ୍ୱାନ ପୁରୁଷଙ୍କର ମଧ୍ୟ ପ୍ରମାଥୀ (ବିକ୍ଷୁବ୍ଧକାରୀ) ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ବଳପୂର୍ବକ ମନକୁ ହରଣ କରେ।