एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी ।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥
११-३६ ॥
etacchrutvā vacanaṃ keśavasya kṛtāñjalirvepamānaḥ kirīṭī |
namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṃ sagadgadaṃ bhītabhītaḥ praṇamya ||
11-36 ||
କେଶବଙ୍କ ଏହି ବଚନ ଶୁଣି, କିରୀଟୀ (ଅର୍ଜୁନ) କୃତାଞ୍ଜଳି ହୋଇ, କମ୍ପୁ କମ୍ପୁ, ନମସ୍କାର କରି, ଭୀତ-ଭୀତ ହୋଇ, ପ୍ରଣାମ କରି, ଗଦ୍-ଗଦ୍ ସ୍ୱରରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର କହିଲେ: