तदास्याकृत्रिमो धर्मो ज्ञत्वकर्तृत्वलक्षणः ।
यतस्तदेप्सितं सर्वं जानाति च करोति च ॥१०॥
tadāsyākṛtrimo dharmo jñatva-kartṛtva-lakṣaṇaḥ |
yatas tad epsitaṃ sarvaṃ jānāti ca karoti ca ||
anuṣṭubh
— तेव्हा — कालवाचक नित्यसंबंधी; — त्याचे (साधकाचे) — पु.षष्ठी.एक.; — अकृत्रिम, स्वाभाविक; — धर्म (स्वभाव, गुणधर्म); — ज्ञत्व व कर्तृत्व यांनी लक्षणीय (सर्वज्ञता-सर्वसामर्थ्याने युक्त); — कारण, ज्यापासून — हेतु-संबंध; — त्याला — नपुं.कर्म.एक.; — इष्ट, इच्छित; — सर्व काही — नपुं.कर्म/कर्ता.एक.; — जाणतो; — आणि (अव्यय); — करतो; — आणि (अव्यय)
तेव्हा त्याचा अकृत्रिम धर्म — ज्ञत्व (सर्वज्ञता) व कर्तृत्व (सर्वसामर्थ्य) यांनी लक्षणीय असा — प्रकट होतो; त्यामुळेच त्याला जे इष्ट असेल ते सर्व तो जाणतो आणि करतोही.