— തദാ — അപ്പോൾ; — പ്രകാശ-ആനന്ദ-സാര — പ്രകാശവും ആനന്ദവും സാരമായവൻ; — മഹാ-മന്ത്ര-വീര്യ-ആത്മക — മഹാമന്ത്രമായ 'അഹം'-ന്റെ വീര്യാത്മകൻ; — പൂർണ്ണ-അഹന്താ-വേശാത് — പൂർണ്ണമായ അഹന്തയിലുള്ള ആവേശംമൂലം; — സദാ സർവ-സർഗ-സംഹാര-കാരി — സദാ സർവ സൃഷ്ടി-സംഹാരം ചെയ്യുന്ന; — നിജ-സംവിത്-ദേവതാ-ചക്ര-ഈശ്വരതാ-പ്രാപ്തിഃ — സ്വന്തം സംവിത്-ദേവതാചക്രത്തിന്റെ ഈശ്വരത്വം എന്ന പ്രാപ്തി; — ഭവതി — സംഭവിക്കുന്നു, ഉണ്ടാകുന്നു; — ഇതി ശിവം — ഇപ്രകാരം, എല്ലാം മംഗളം
അപ്പോൾ, പ്രകാശാനന്ദസാരവും മഹാമന്ത്ര(അഹം)വീര്യാത്മകവുമായ പൂർണ്ണ അഹന്തയിൽ ആവേശത്താൽ, എപ്പോഴും സർവസർഗസംഹാരം ചെയ്യുന്ന തന്റെ സംവിത്-ദേവതാചക്രത്തിന്റെ ഈശ്വരത്വം ലഭ്യമാകുന്നു. ഇതാണ് ശിവം (മംഗളം).