क्षेत्रक्षेत्रज्ञयोरेवमन्तरं ज्ञानचक्षुषा ।
भूतप्रकृतिमोक्षं च ये विदुर्यान्ति ते परम् ॥
१३-३५ ॥
kṣetrakṣetrajñayorevamantaraṃ jñānacakṣuṣā |
bhūtaprakṛtimokṣaṃ ca ye viduryānti te param ||
13-35 ||
ഇപ്രകാരം ക്ഷേത്രത്തിന്റെയും ക്ഷേത്രജ്ഞന്റെയും അന്തരത്തെ ജ്ഞാനചക്ഷുസ്സുകൊണ്ടും, ഭൂതപ്രകൃതിയിൽനിന്നുള്ള മോക്ഷത്തെയും, ആരറിയുന്നുവോ, അവർ പരമത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.