मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं रूपं परं दर्शितमात्मयोगात् ।
तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम् ॥
११-५२ ॥
mayā prasannena tavārjunedaṃ rūpaṃ paraṃ darśitamātmayogāt |
tejomayaṃ viśvamanantamādyaṃ yanme tvadanyena na dṛṣṭapūrvam ||
11-52 ||
ഹേ അർജുനാ, പ്രസന്നനായ എന്നാൽ എന്റെ ആത്മയോഗത്താൽ ഈ പരമമായ രൂപം നിനക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടു — തേജോമയവും വിശ്വരൂപവും അനന്തവും ആദ്യവുമായ ഇത് — നീ അല്ലാതെ മറ്റാരും മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്തത്.