अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा भयेन च प्रव्यथितं मनो मे ।
तदेव मे दर्शय देव रूपं प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
११-५० ॥
adṛṣṭapūrvaṃ hṛṣito'smi dṛṣṭvā bhayena ca pravyathitaṃ mano me |
tadeva me darśaya deva rūpaṃ prasīda deveśa jagannivāsa ||
11-50 ||
മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതു കണ്ടിട്ട് ഞാൻ ഹൃഷ്ടനായി, എന്നാൽ ഭയത്താൽ എന്റെ മനസ്സ് വ്യഥിതമായി; ഹേ ദേവാ, അതേ (പഴയ) രൂപം എനിക്കു കാണിച്ചുതരൂ; പ്രസാദിക്കൂ, ഹേ ദേവേശാ, ഹേ ജഗന്നിവാസാ.