अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा भयेन च प्रव्यथितं मनो मे ।
तदेव मे दर्शय देव रूपं प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
११-५० ॥
adṛṣṭapūrvaṃ hṛṣito'smi dṛṣṭvā bhayena ca pravyathitaṃ mano me |
tadeva me darśaya deva rūpaṃ prasīda deveśa jagannivāsa ||
11-50 ||
પૂર્વે કદી ન જોયેલું જોઈને હું હર્ષિત છું, છતાં ભયથી મારું મન વ્યથિત છે; હે દેવ, મને તે જ રૂપ દેખાડો; હે દેવેશ, હે જગન્નિવાસ, પ્રસન્ન થાઓ.