अभ्यासेनास्मि सोऽप्यत्र जपः परम उच्यते ।
संकल्पाञ्जनयन्नस्मि स्थितः शब्दानतो मुखे ॥८६॥
abhyāsenāsmi so'pyatra japaḥ parama ucyate |
saṃkalpāñjanayannasmi sthitaḥ śabdānato mukhe
ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ 'ನಾನು ಅವನೇ (ಶಿವ)' ಎಂಬ ಇದೂ ಇಲ್ಲಿ ಪರಮ ಜಪ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ; ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು (ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ).