तानि संयम्य मनसा युक्त आसीत मत्परः ।
वशे हि यस्येन्द्रियाणि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥
२-६३ ॥
tāni saṃyamya manasā yukta āsīta matparaḥ |
vaśe hi yasyendriyāṇi tasya prajñā pratiṣṭhitā ||
2-63 ||
ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಮತ್ಪರನಾಗಿ (ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮವಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ) ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿ; ಯಾರ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ವಶದಲ್ಲಿವೆಯೋ ಅವನ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ.